در فلسفه و فرهنگ

نقض قوانین و حقوق سوسیالیستی و انکار آن در مراکز تحقیقات استراتژیک و امنیت و همکاری آمریکا!

پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی چون کشتیبان را سیاستی دگر آمد، امپریالیسم برعکس سیاست های قبلی که بزرگنمایی و سوء استفاده از نقدهای درون حزبی و یکی دانستن  سوسیالیسم با روشها و شیوه های غیر قانونی و سرکوبگرانه استالین یا با استالینیسم بود، به انکار تمام اسناد و مدارک و قطعنامه ها و نقدهای درون حزبی از استالین پرداختند. آنها با انکار همه اسناد، شواهد و مدارک حزبی، تمرکز خود را بر پیش بردن وجه رومانتیک و ایمانی سوسیالیسم خشن و سرکوبگر استالینی/نچایفی همراه با ترویج کیش شخصیت استالین نهادند. آنها در مراکز مهم تحقیقات استراتژیک امنیت و همکاری بین المللی خود در دانشگاه استانفورد و دانشگاه مونت کلیر استالین را همان لنین دهه سی تا پنجاه و ادامه دهنده شایسته او معرفی میکنند. آنچنان که در کتابسازی «شرح حال مختصر» زمان استالین آمده بود که «استالین همان لنین عصر ماست». آنها در موارد زیادی با برجسته کردن و مهم تر جلوه دادن و دمیدن بر  بازنمایی های جمعی پیرامون  کیش شخصیت استالین، او  را در مرتبه ای بالاتر و مهم تر نسبت به لنین و حتی مارکس قرار داده اند.

استالین در نقش سربازپرس، دادستان و قاضی و دیوانعالی کشور!

فاجعه بزرگی که در زمان سلطه فردی استالین بر کشور اتحاد جماهیر شوروی، دولت شوروی بر حزب  کمونیست اتحاد شوروی و اعضای فداکار و شریف آن  گذشت از هر فاحعه دیگری اسفبارتر و تامل برانگیز تر است. زیرا بسیاری از دیکتاتورها و جنایتکاران سیاسی عمدتا در جنگ و تجاوز به دیگران کشتار میکردند یا مخالفان خود در بیرون از دایره تشکیلات و قدرت خود کشته و نابود میکردند. ولی این جنایتکار بزرگ، در تشکیلات حزب کمونیست، دولت و ارتش سرخ اتحادجماهیر شوروی که رهبری و هدایت آنها را به عهده داشت و بر دوش آنان حکومت میکرد، قتل عام فاجعه باری را سازماندهی کرد و به انجام رساند. این به خودی خود پدیده ای منحصر به فرد در تاریخ جنایتکاری بشر است. گزارش محرمانه کنگره بیستم اتحاد جماهیر شوروی بر اساس گزارش کمیسیون تحقیق  پاسپلوف بود که به صورت سخنرانی و گزارش دبیر اول حزب در کنگره در آمده بود.

نحوه اجرای قانون اساسی سوسیالیستی و اساسنامه حزب کمونیست!

بعد از جنگ داخلی و سیاست کمونیسم جنگی، از تابستان سال 1921 اصل حاکمیت سوسیالیستی قانون مورد تاکید قرار گرفت. قانون اساسی و مجموعه «اصول بنیادی قانون مدنی» ، قانون آیین دادرسی، مجموعه قوانین کیفری، قانون خانواده، مجموعه قوانین روستایی و کشاورزی به تصویب رسید. با وضع این قوانین جلوی خودسری و زیاده رویهای انقلابیون موسمی/اتفاقی، افراطی و رومانتیک گرفته شد. رومانتیسم و انقلابیگری افراطی که ریشه در عقب ماندگی تاریخی/سیاسی/فرهنگی روسیه داشت. در این عقب ماندگی تاریخی/فرهنگی بود که سیاستها و روشهای خشن سرکوب و حذف  استالینی امکان پذیر شد. عقب تاریخی/فرهنگی که الگوی اولیه آن در «کمونیسم سربازخانه ای نچایفی» از نظر مارکس و لنین دیده شده بود و مورد نقد جدی قرار گرفته بود، ولی متاسفانه اندک توجهی به این نقدها نشد و هنوز هم نمیشود.

بعد از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی چون کشتیبان را سیاستی دگر آمد، امپریالیسم  برعکس سیاست های قبلی که بزرگنمایی و سوء استفاده از نقدهای درون حزبی و یکی دانستن سوسیالیسم با استالینیسم بود، به انکار تمام اسناد و مدارک و قطعنامه ها و نقدهای درون حزبی از استالین شدند. چند موسسه مطالعات استراتژیک و اتاق فکر مانند(CISAC- مرکز امنیت و همکاری بین المللی) در دانشگاه  استانفورد که خود یکی از مراکز مهم تحقیقات استراتژیک و امنیتی آمریکاست و دانشگاه مونت کلیر و... به  ترویج  استالینیسم و توجیه همه سیاستها، روشها و  تصمیمات استالین مشغولند. باید در نظر داشت که استالینگرایی قدیمی یعنی قبل از نقد کیش شخصیت استالین و افشای جنایتهای آن توسط کنگره های حزب کمونیست اتحاد شوروی بی خبری، نادانی و ساده اندیشی بود ولی بعد از آن نوعی فریبکاری و تبه کاری است.

این نهادهای امپریالیستی به ظاهر تحقیقاتی علمی و دموکراتیک که صادقانه و برای "رضای خدا" و "خلق" نه منافع امپریالیسم، فعلا شیفته «کمونیسم سربازخانه ای نچایفی» قدیم یا استالینی بعدی و به زبان نمونه قابل فهم جدید داعشی هستند. آنها همچنین عاشق روشها و شیوه های رسیدن به آن توسط استالین  هستند. به کمک چند شوونیست روسی صدها مقاله و کتاب  تالیف کرده، میسازند و به اکثر زبانهای دنیا ترجمه و پخش میکنند. آنها فعالانه کار میکنند و امیدوارند، با راندن هواداران بالقوه سوسیالیسم به سمت افراطیگری، کمونیستها را منزوی کنند. برای نوعی کمونیسم سربازخانه ای جدید  مدل استالینی نیرو بگیرند و آنها را آلت فعل تخریب سوسیالیسم و تضعیف توان آن برای مقاومت در مقابل امپریالیسم  قرار دهند و از گسترش دموکراسی، جنبش های دموکراتیک و رشد سوسیال-دموکراسی جلوگیری کنند و آنها را از اتحاد با کمونیستها بازدارند که در قسمت بعدی به آن میپردازم.